Test Skoda Scala: een toontje hoger

‘De mensen’ willen een compacte, handige wagen … liefst met een kleine en efficiënte benzinemotor en … wat hoger van de grond. De Skoda Scala vinkt bijna al die vakjes af. Of het de moeite waard is om naast het hoger materiaal ook deze praktische break een kans te geven? Fangio.be deed de test!

De Skoda Scala neemt dus niet de ‘makkelijke weg’ van een compacte SUV – die positie wordt bij Skoda ingenomen door de Kamiq – maar die van een compacte break/hatchback. Concreet neemt hij het plaatsje tussen de Fabia en de Octavia in, waar vroeger de Rapid vertoefde.

Die Rapid werd in West-Europa afgeserveerd omdat hij niet genoeg scoorde – inderdaad, ze hebben niet alleen bij Sporting Anderlecht een spitsenprobleem – en vervangen door deze Scala. Die zingt duidelijk een toontje hoger dan zijn illustere voorganger door zijn eigentijdse looks. Strakke lijnen (zonder daarbij echt verleidelijk te worden), een optioneel contrasterende kofferklep voor wat X-factor, scherpe LED-lichten voor- en achteraan en een bijdetijds interieur zorgen ervoor dat hij zich allesbehalve hoeft te schamen tussen de andere modellen van de Volkswagengroep.

Daarenboven profiteert het model van dat typisch Tsjechische oog voor praktisch gemak. Het interieur is doorspekt met handige opbergvakjes en je kan rekenen op heel wat ‘Simply-Clever’ gadgets zoals een paraplu in de bestuurdersdeur, een ijskrabber met profielmeter voor de banden in het klepje van de brandstoftank, een inklapbare trekhaak en zelfs een trechter in de dop van de ruitenwisservloeistof. Voeg daar een koffer bij die tot 467 liter aan bagage slikt (met weggeklapte achterbank heb je zelfs 1.410 liter tot je beschikking) en je weet dat je een praktische knaap in je handen hebt.

Vingerbreuk

Toch is niet alles peis en vree binnenin de Scala. Het geheel ziet er immers soms ietwat saai en somber uit, daar kan ook het prachtige digitale dashboard niets aan verhelpen. Misschien omdat de graphics daarop ook eerder aan de grijze kant zijn …

Bovendien hebben we zowaar een praktisch probleempje gevonden in een Skoda! Ons model had een fysieke handrem die nogal ‘in de weg hing’ boven de twee linkse knopjes onder de versnellingspook. Wat die knopjes precies doen, weten we niet (over die opties beschikte ons testmodel niet), maar we zouden ze nooit bestellen want je breekt sowieso een vinger wanneer je die knoppen probeert te bereiken. Tot slot is het gebrom van de motor nogal aanwezig in de wagen wanneer je die belast.

Zuinig baasje

En dat brengt ons meteen bij de oorzaak van dat geluid, de aandrijflijn van de Scala. Wij mochten de baan op met de 1.0 benzineversie, een driecilinder van 115 pk die in ons geval aan een DSG-automaat met 7 verhoudingen werd gekoppeld. Wie zelf graag de baas is over zijn versnellingen, kan ook kiezen voor een manuele bak met 6 versnellingen.

Maar terug naar onze Scala: de driecilinder voelde nooit kortademig aan en deed keurig zijn werk. 115 pk is dus zeker genoeg voor ons Belgisch verkeer. Bovendien toonde de Scala zich ook zuinig. Uiteindelijk leverden we de Skoda terug in met een verbruik van 6,4 l/100 km op de teller.

Dezelfde conclusie geldt voor het weggedrag van de Tsjech: keurig, correct (en beter dan een gelijkaardige crossover, dat moet ons toch van het hart!) … maar misschien een tikje voorspelbaar, met andere woorden wat we gewend zijn van het materiaal van de Volkswagengroep. Enkel de demping is soms wat stug en daar hebben onze wegen het natuurlijk niet zo op begrepen …

Conclusie

De Scala is wat we gewend zijn van Skoda: een zeer praktische gezinswagen. In theorie vinkt hij dan ook alle voorwaarden aan, zonder daarbij echt te verleiden. De Skoda Scala met andere woorden dat soort auto dat je eerder met het hoofd dan met het hart koopt.